علی رفیعی- مجری تلویزیون و سردبیر هفته نامه پیشبرد

علی رفیعی صاحب امتیاز و قائم مقام مدیر مسئول

به نقل از علی رفیعی مجری برنامه تلویزیون و سردبیر هفته نامه پیشبرد:

عقد خواهرخواندگی بین شهرها به دوره بعد از جنگ جهانی اول در دنیا بازمی گردد که یک شهر از انگلیس و یک شهر از فرانسه با هم خواهر خوانده شدند تا زمینه ارتباط بیشتر و اتحاد میان شهروندان این دو شهر حفظ شود. بعد از آن این شیوه ارتباطات بین المللی شهری در دیگر کشورهای جهان نیز باب شد و اولین خواهرخوانده ایران در سال ۱۳۷۳با عقد بین تهران و بیشکک قرقیزستان، رقم خورد.

همچنین علی رفیعی معتقد است که: خواهرخوانده ها براساس زیرساخت های فرهنگی مشترک و نیز به منظور تبادل تجربیات با یکدیگر وارد این رابطه می شوند و از همین رو، شهرهای خواهرخوانده می توانند با برگزاری سمینارها و اجلاس های مشترک، و نیز تبادل محقق و کارشناس در مسائل مختلف شهری، ارتباط خود را تقویت کنند.علی رفیعی می گوید: اشتراکات فرهنگی و تاریخی شهرهای ایران باعث شده تا شهرهای مختلف از جمله، رشت، اصفهان، تهران، تبریز، شیراز، مشهد، همدان، گرگان و کاشان با شهرهای مختلف جهان که البته با آنها اشتراکی در زمینه تاریخی و فرهنگی داشته باشند، عقد خواهرخواندگی ببندند که البته بررسی میزان همکاری های مشترک بین طرفین و تبادل تجربیات در اجرای پروژه های عمرانی و اقدامات فرهنگی، جال تامل و بررسی دارد. به نظر علی رفیعی، هرچند اشتراکات فرهنگی شهرهای تاریخی ایران با شهرهایی که عقدخواهرخواندگی با یکدیگر بسته اند زیاد است اما هنوز هم حلقه مفقوده ای به نام «بررسی تخصصی » در این میان وجود دارد تا زمینه پیوند بین اقدامات را رقم زند و همکاری های مشترک بین شهرها را شکل دهد.

مجری و سردبیر هفته نامه پیشبرد، علی رفیعی نظر به اینکه جای خالی کمیسیون های تخصصی در شهرهایی که عقد خواهرخواندگی دارند، باعث شده تا ماکسیمم تلاش شهرها برای نشان دادن پیوند مشترک، نامگذاری یک خیابان باشد اما انتقال تجربیات تخصصی که در شهرها نیز کاربرد داشته باشد، تقریبا به صفر برسد. به قول علی رفیعی، به یاد داشته باشیم که تاکنون خواهر شهرها در قالب نام و توافق پیش رفته و کمتر اجرای توافقی به عمل پیوسته است و باید این مهم برای برخی مسئولان روشن شود که دیپلماسی عمومی یک سازمان مردم نهادی است که توسط مردم و برای رسیدگی به امور و احقاق حق آ نها در بسیاری از کشورها در حال فعالیت است. علی رفیعی بیان می کند که در واقع دولت و حاکمیت به تنهایی نمیتوانند استیفای حقوق کنند و تمام دنیا به این جمع بندی رسیده‌اند که باید به سمتی حرکت کرد که از مردم برای جهان شهر بودن استفاده کرد تا به شهروند دیپلماسی، اخلاق شهری، انتقال تکنولوژی و فناوری رسید و از مخاطرات زیست محیطی و بلایای طبیعی عصر امروز کاست. با توجه به گفته های علی رفیعی، استفاده از دیپلماسی عمومی در چانه زنی‌های منطقه‌ای، ملی و بین المللی بسیار افاقه میکند چرا که تجربه کشورهای توسعه یافته نشان دهنده واضح این ادعا است. بخش دیپلماسی عمومی بخش خط و نشان نبوده و پارادوکس ایجاد شده از سوی برخی دستگاه‌ها اهداف خواهرشهری را دچار اختلال می‌کند.

“برگرفته از سری مقالات علی رفیعی “

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *